hon

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Tostaat ouzh ein e kembraeg

Open book 01.svg Anv-gwan perc'hennañ

hon /ɔ̃n/

  1. Anv-gwan perc'hennañ ar c'hentañ gour lies.
    • N'hon devez ket amzer : trec'h e vez hon labour deomp ordinal. — (TBP.)
  2. gant ar c'hemmadur dre c'hwezhadenniñ
  3. hon hini
  4. hon-unan
  5. hon-daou, hon-div
  6. hon-tri, hon-teir; hon-zri, hon-zeir
  7. hon-pevar, hon-peder; hon-fevar, hon-feder

Troidigezhioù


Open book 01.svg Raganv-gour

hon /ɔ̃n/

  1. Raganv gour renadenn eeun ar c'hentañ gour lies dirak ar c'hensonennoù [d], [t], [n] pe dirak ur vogalenn.
    • — Leveromp hor pedennou evit trugarekaat an Aoutrou Doue da veza herrio hon diouallet. [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 11.)
    • Met ar vuhez hon dispartias hepdale. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. gentañ ar rakskrid gant F. Falc'hun.)
  2. Raganv gour a dalvez da sevel furmoù displeget ar verb en devout er c'hentañ gour lies :

Troidigezhioù