gweli

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar gwel-, pennrann ar verb gwelet pe gwelout, hag an dibenn-ger -i

Open book 01.svg Furm verb

gweli /ˈgɥeːli/

  1. Furm ar verb gwelet/gwelout en eil gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
« [...]. Ar pesk kenta a weli ganti, kemer anezañ. [...]. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 135.)
« Digor warnomp hag e weli. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 37.)
Eno e weli anezañ a-geñver d'an ti-skol. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 200.)
Aze, er zan e weli ur wernienn. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 207.)

Troidigezhioù