gouzont

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar gouz-, unan eus pennrannoù ar verb gouzout, hag an dibenn-ger -ont

Open book 01.svg Furm verb

gouzont /ˈɡuːzɔ̃ɲ(t/

  1. Furm ar verb gouzout e trede gour lies an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
- N'ouzont ket ? - Gouzont.
Mar gouzont un dra bennak e vo ret dezho lavarout. — (?, p. ?.)
Spontus int ker, n'ouzont ket pegement da c'houlenn. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Première Partie, 1966, p. 125.)
« [...]. Mar em eus lavaret ar wirionez avat, stlap er flamennoù, kenkoulz all, da vrizhachantourion hag a asur ec'h anavezont pep tra pa ne ouzont mann... » — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 29.)

Troidigezhioù