gouzer

Brezhoneg

Anv-kadarn

gouzer gourel

1. Pezh a vez lakaet dindan ar saout en ur c'hraou, graet gant plouz pe raden peurvuiañ.

Deveradoù

• gouzeriañ

Etimologiezh

Savet diwar gouz-, unan eus pennrannoù ar verb gouzout, hag an dibenn-ger -er.

Furm verb

gouzer /ˈɡuː.zɛr/

1. Furm dic'hour ar verb gouzout en amzer-vremañ an doare-disklêriañ

   • Gant ur c'hemmadur g/c'h :

   • Pac’h ouzer pesort kriadenno a deuio gante bremazonn, e c’heller laret eman ar forn o c’hori. — (MBJ, p. 259.) (A vije skrivet hiriv pa c'houzer)).

   • Gant ur c'hemmadur g/o :

   • Ne brezeger nemet a pez a ouzer. — (Kenteliou hag istoriou a skuer vad evit ar Vretoned, Pardon Ploermel, Goulven Morvan, p. 310.)
   • Gout'ouzer e tennas e bezh eus ar romant Siegfried et le Limousin, ur romant aozet gantañ dreist penn-biz, dindan teir sizhun, evir ur c'henstrivadeg (!) e ti an embanner Grasset. — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 173.) (Ur genstrivadeg, hervez reolenn ar gerioù en -adeg)

Gerioù heñvelster

• gouezer
• gouvezer
• gouier
• goarer

Troidigezhioù

• galleg : (on) connaît ^(fr) , sait ^(fr)
• saozneg : (one) knows ^(en)
• spagnoleg : se sabe ^(es)