gellent

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar gell-, pennrann ar verb gellout, hag an dibenn-ger -ent

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep gellent
dre vlotaat c'hellent
amreizh c'hellent

gellent /Distagadur ?/

  1. Furm ar verb gellout e trede gour lies an amdremened, en doare-disklêriañ
[...], goude beza karget ho c'hof ha sammet gant-ho kement a c'hellent da zougen, [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 43.)
Hag hep skuizhañ re o empenn, e c'hellent sevel traoù nevez, dirak daoulagad bamet o c'henvroiz diouiziek. — (Roparz Hemon, An Aotrou BIMBOCHET e BREIZH, Skridoù Breizh, eil emb. 1942.)
Ar merc'hed a stlepe o sac'hadoù hag a sache o skasoù gante herdañ m' hellent. — (Aleksandr Soljenitsyn, lakaet e brezhoneg gant Ernest ar Barzhig, Ti Vatriona, Al Liamm, 1976, p. 28.)

Stummoù all

Troidigezhioù