fuloret

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar fulor-, pennrann ar verb fuloriñ, hag al lostger -et.

Anv-gwan

Derez	Furm
Derez-plaen	fuloret
Derez-uheloc'h	fuloretoc'h
Derez-uhelañ	fuloretañ
Derez-estlammiñ	fuloretat

fuloret /fyˈloːret/

1. Deuet da vezañ ruz, evel gant tan ennañ pe enni.
   • Fuloret eo he gar. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 168.)
   • Honnez a veze eur vizaj/penn fuloret outi. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 168.)
   • Sell pegen fuloret eo an heol (pe al loar) ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 168.)
   • Pa vez fuloret al loar e vez seblant a amzer greñv. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 285.)
2. Zo savet fulor ennañ.
   • An naered pa vezont fuloret a grog en dud. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 168.)
   • A-benn an diwezh, war ali e vamm hec'h-unan, e tapjont krog ennañ d'e hejañ-dihejañ, en ur ober van da vezañ fuloret ; [...]. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 22.)
   • − Sorser n'out ket ? Sur out ? Ha pa vezes spontet pe fuloret, ne c'hoarveze netra ? — (J.K. Rowling, lakaet e brezhoneg gant Mark Kerrain, Harry Potter ha Maen ar Furien, An Amzer embanner, 2012, p. 65.)

Gerioù heñvelster

• kounnaret
• taeret

Troidigezhioù

1. galleg : 1) enflammé ^(fr) , rouge ^(fr) ; 2) en colère ^(fr) , furieux ^(fr) ;
2. saozneg : 1) turned red ^(en) ; 2) cross ^(en)