frondus
Brezhoneg
Gerdarzh
- Diwar an anv-kadarn frond hag al lostger -us.
Anv-gwan
| Derez | Furm |
|---|---|
| -plaen | frondus |
| -uheloc'h | frondusoc'h |
| -uhelañ | frondusañ |
| -estlammiñ | frondusat |
frondus /ˈfrɔ̃ndys/
- A daol c'hwezh vat, frond.
- Graet he doa Palmira ar mousc'hoarzh-se, a lakae, ar breur Arturo, war un dro gant c'hwez gwrezus ha frondus ar vaouez, dindan gazel-ge. — (Youenn Drezen, Sizhun ar Breur Arturo, Al Liamm, 1971, p. 59.)
- Kibellañ a ris, hir, plijadurus, o lakaat a bep seurt dourennoù frondus en dour, a-benn tennañ diwarnon kement roud a zouar, a voged, kement c'hwez iskis a c'helle bezañ. — (Pêr Denez, Glas evel daoulagad c'hlas na oant ket ma re, Al Liamm, 1979, p. 88.)
- Brudet eo ar frouezh frondus hirio c'hoazh daoust ma'z int bet erlec'hiet el liorzhoù, adalek ar 17-18vet kantved, gant seurtadoù modernoc'h hironet. — (Jo Tangi, Plant ar vro, 2020, Embannadurioù al Lanv, p. 186.)