emroüs

Brezhoneg

Gerdarzh

Savet diwar emro-, pennrann ar verb emreiñ, hag al lostger -us

Anv-gwan

Derez	Furm
-plaen	emroüs
-uheloc'h	emroüsoc'h
-uhelañ	emroüsañ
-estlammiñ	emroüsat

emroüs /ẽmˈroːys/

1. A zo douget d'ober pep tra evit bezañ talvoudek pe blijus d'unan bennak
   • Hag e-keñver he mignoned, — pe he sklaved — e oa leal hag emroüs, dizamant ouzh he foan d'o heñchañ. — (Roparz Hemon, Viktor ha Petronilh, Al Liamm, niv. 387, Gouere - Eost 2011, p. 70.)

Deveradoù

• emroüsted
• emroüster

Troidigezhioù

• alamaneg : selbtlos ^(de)
• esperanteg : sindona ^(eo) , sindonema ^(eo)

• galleg : qui se dévoue^(fr) , dévoué ^(fr)
• saozneg : devoted ^(en) , dedicated ^(en)