Mont d’an endalc’had

dleet

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar dle-, pennrann ar verb dleout, hag an dibenn-ger -et.

Furm verb

(1)

dleet /ˈdleːet/ /ˈɡleːet/

  1. Anv-gwan-verb ar verb dleout.
  2. Bezañ dleet un dra bennak da unan bennak
  3. Evel m'eo dleet
    • An Ap. — N'eo ket 'ta ! Pa varvit e c'hellit lavaret, da vihana, oc'h marvet evel ma oa dleet! [...]. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 15.)
    • Kenta medesin (da Herve). — Ober a raimp d'an aotrou evel m'eo dleet hag hervez hor gouiziegez. — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 18.)
    • Piou en deus grêt anezi ken koant, ken brao ? Eun den ha ne ouezer doare d’ezan, ha n’en deus ket skrivet e hano war ar jijen ; eun den dornet mat koulskoude, hag eur c’hristen evel m’eo dleet. — (MAV, p. 169.)
  4. Evel a zo dleet
  5. Bezañ dleet da unan bennak bezañ graet tra pe dra

Troidigezhioù

Furm verb

(2)
  1. Furm ar verb dleout e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.

Troidigezhioù