dizoloio

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar dizolo-, pennrann ar verb dizoleiñ, ur glebiadur notet -i- hag an dibenn-ger -o

Open book 01.svg Furm verb

dizoloio /dizoˈlojːo/

  1. Furm ar verb dizoleiñ e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
    • — Klev 'ta, Nana, na gwir e vefe ar pez a lavarer : Herve Yann n'an neus ket goneet an tenzor kuzet en feunteun sant Haran ?... Ar re goz a lavar penôs an Dukez Anna a zo eno koachet dindan « gazul gè », hag an hini he zizoloio hag he tenno ac'hane, a deuio d'ar gèr pinvidik-mor. [...]. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925.)

Stummoù all

Stummoù rannyezhel

Troidigezhioù