dizoleiñ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus dis- ha goleiñ.

Open book 01.svg Verb

dizoleiñ /dizoˈlɛĩ/ verb kreñv eeun (displegadur)

  1. Tennañ ar pezh a vez o c'holoiñ un dra bennak :
  2. Kavout unan bennak pe un dra bennak hag a oa kuzhet pe zianav
    • En devezh-se e voe dizoloet ar vag en tu all d'al Lenn, ... — (Roparz Hemon, Mari Vorgan, Al Liamm, eil emb. 1975, p. 82.)
    • Ha koulskoude em eus dizoloet abaoe pell amzer an darempredoù kablus a zo etrezout ha da dad kofesour! » — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 19.)
  3. diskuliañ
    • Ne vehe ket gouiet hiriv an deiz kenevet da Yann ar Baluc’henn bout dizoloet an c’hoari din. ETEB 1974-75/99


Stummoù all


Gerioù enepster

Deveradoù

Troidigezhioù