Mont d’an endalc’had

diabaf

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar ar rakger di- hag an anv-gwan abaf.

Anv-gwan

Derez Furm
Derez-plaen diabaf
Derez-uheloc'h diabafoc'h
Derez-uhelañ diabafañ
Derez-estlammiñ diabafat

diabaf /diˈɑːbaf/

  1. Dizaon, dispont
  2. Spis, lemm, divorfil (diwar-benn spered an dud)
    • Tud diabaf o spered.
  3. Divezv
    • Ar paotr a oa badaouet, ar plac'h a oa diabaf.

Gerioù enepster

  1. abaf, aonik, lent, spontik
  2. pout
  3. abafet, badaouet, mezv

Deveradoù

Troidigezhioù