bidoc'hig

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn bidoc'h hag an dibenn-ger bihanaat -ig.

Furm anv-kadarn

bidoc'hig /biˈdɔːɣik/ gourel (liester : bidoc'higed)

1. Bugel yaouankañ en un tiad.
   • Ma zad, ar bidoc'hig eus an torrad, a zeuas er bed-mañ d'an 13 a viz Genver 1862. — (Yeun ar Gow, E Skeud Tour Bras Sant Jermen, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 10.)
   • Mab bidoc'hig ar Vendée a laka ac'hanon er memes sac'h evel hon mamm-gozh Eva. — (Yann Gerven, Brestiz o vreskenn, Al Liamm, 1986, p. 79.)

Stummoù all

• bidorc'hig

Gerioù heñvelster

• gwidoroc'hig
• lostig-an-ti

Troidigezhioù

• galleg : benjamin ^(fr)