bevo

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar bev-, pennrann ar verb bevañ, hag an dibenn-ger -o.

Open book 01.svg Furm verb

bevo /ˈbeːvo/

  1. Furm ar verb bevañ e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
« [...]. Ra blijo gantañ derc'hel ac'hanoc'h e-pad pell amzer c'hoaz e penn ar rouantelez, evit ma vevo ho sujidi e peoc'h. [...]. » — (Jakez Riou, Troiou-Kamm Alanig al Louarn II, Gwalarn niv. 97, Kerzu 1936, p. 35.)
Dre gaer pe dre heg e vevo e-unan, rak o soñjal, e tegouezo d'ezañ beza gwelet gant unan bennak ez eo prest da rosta gant ar vez. — (Jakez Riou, Troiou-Kamm Alanig al Louarn II, Gwalarn niv. 97, Kerzu 1936, p. 70.)

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù


Italianeg

  1. Eus bere

bevo

  1. Kentañ gour unan amzer-vremañ ar verb bere en doare-disklêriañ.