benel

Brezhoneg

Etimologiezh

Eus ben (e-barzh eben), hag -el.

Anv-gwan

Derez	Furm
Derez-plaen	benel
Derez-uheloc'h	beneloc'h
Derez-uhelañ	benelañ
Derez-estlammiñ	benelat

benel /ˈbẽːnɛl/

1. (Yezhadur) (Nevezc'her) A sell (e yezhoù zo) ouzh ar boudoù parez hag ivez, dre astenn, ouzh boudoù pe draoù par pe barez.
   • <skouer>

Gerioù heñvelster

• gwregel

Gerioù enepster

• gourel

Deveradoù

• benelour
• benelourez
• benelouriezh

Troidigezhioù

• galleg : féminin ^(fr)
• saozneg : feminine ^(en)