azezañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar azez.
Meneget er C'hatolikon (asezaff).
Da geñveriañ gant ar gerioù eistedd en kembraeg, esedha en kerneveureg.

Open book 01.svg Verb

azezañ /aˈzeː(z)ã/ verb gwan (displegadur)
  1. Mont en e goazez, koazezañ.
    • An amzer a oa klouar, an oabl steredennet, hag ec'h azezas war ar c'hlazenn, hag e vanas kousket a-raok hanternoz. KAB 1/15
    • An arched a voe lamet e c'holo diwarnañ, hag unan anezho a voe lakaet da azezañ e-barzh. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 31.)
    • Azezomp un tammig da ziskuizhañ., — (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Sant-Brieg, 1909, p. 29.)
    • — « Azezit ! » eme Lukaz dezho, « ma kemerot ur chopinad sistr. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 13.)
    • En em glevout a rejont a vouezh izel ha, goude, Lom a azezas war an nev, e kostez ar gwele-kloz [...]. — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 32.)
    • Me n'azezin ket : c'hoant am eus d'ober kof-gar. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 276.)

Doareoù-skrivañ all

En doare-skrivañ etrerannyezhel e vez skrivet asezañ.

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù