didrouz
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
Anv-gwan
| derez-plaen | didrouz |
| derez-uheloc'h | didrousoc'h |
| derez-uhelañ | didrousañ |
| derez-estlammiñ | didrousat |
didrouz /ˈdi.drouz/
- Ha ne ra ket trouz.
- (diwar-benn al lec'hioù) Hep trouz ennañ.
- [...] ur baradozig didrouz e-lec'h ne glever nemet al laboused o kanañ er girzhier. — (Jakez Riou, An ti satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 10.)
- An ti a zeuas da vezañ adarre teñval evel a-raok. Ha didrouz e vije bet, panevet e kleved ennañ ar voereb o klemm, an derzhienn-vras warni. — (Jakez Riou, An ti satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 54.)
- Didrouz ar sal, didrouz-mik ! Didrousoc'h-didrousañ ! — (Edouarzh Ollivro, troet gant Jakez Konan, Pikoù mab e dad, Mouladurioù Hor Yezh, 1983, p. 158.)
Deveradoù
Troidigezhioù
Adverb
didrouz /ˈdi.drouz/
- Hep ober trouz.
- Ya ! fiñval a rae ar sklerijenn war vantell ar siminal, ha tostaat a rae didrouz ouzh tal ar gwele. — (Jakez Riou, An ti satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 52.)
- He strakañ a reas en diwezh, didrousañ ma c'hellas. — (Roparz Hemon, Viktor ha Petronilh, Al Liamm, niv. 387, Gouere-Eost 2011, p. 55.)
- Neuze, o komz eus an amzer; e tistage un nebeud pozioù all ha, didrouz ha war e bouezig, e kerzhe adarre en e roud [...]. — (Yeun ar Gow, E skeud tour bras Sant-Jermen, 1955, eil emb. Al Liamm, 1978, p. 110.)
Troidigezhioù
|
Anv-kadarn
didrouz /ˈdi.drouz/ hollek gourel
- Ezvezañs a zrouz.
- Ne oa tabut ebet koulskoude etre ar baotred, kentoc'h ur safar uhel distaget e didrouz ar serr-noz. — (Yann Ezel, Pav-Pin, e-barzh Danevelloù, Skrid, 1985, p. 128.)
Troidigezhioù
|
|