reoliek

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar an anv-kadarn reol hag al lostger -iek

Anv-gwan

Derez	Furm
Derez-plaen	reoliek
Derez-uheloc'h	reoliekoc'h
Derez-uhelañ	reoliekañ
Derez-estlammiñ	reoliekat

reoliek /ˈrɛwljek/

1. Ordinal. a c'hoarvez en un doare boutin, ha n'eo ket digustum.
   • <skouer>
2. A c'hoarvez en un heuliañ reolennoù, naturel pe gevredadel.
   • <skouer>

Gerioù kar dre o ster

• kantreol

Deveradoù

• anreoliek
• damreoliek
• direoliek
• reoliekaat
• reoliekadur
• reoliekaer

Troidigezhioù

• galleg : normal ^(fr) , régulier ^(fr)