plad

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus ar ger gallek plat.

Open book 01.svg Anv-kadarn

plad /ˈplɑːt/ gourel (liester : pladoù)

  1. Lestr kegin brasoc'h eget un asied, plat ar strad anezhañ alies, a vez graet gantañ evit poazhañ meuzioù pe kinnig anezhe.
  2. Lestr lakaet dirak unan bennak ouzh taol da zebriñ e voued.
    • Pan o addigoras en diwezh e welas tri flad, teir bolenn, ur podad-sukr hag ur voutailhad win en he c'hichen. — (Jakez Konan, NOZ AR PELLGENT, Al Liamm niv. 65, Du-Kerzu 1957, p. 14.)
    • [...], met teurel a rae indan an daol kement a vije laket dezhañ war e blad ; [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/3, Al Liamm, 1988, p. 12.)

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù