loavañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Dont a ra deus ar bennrann geltiek *sleib-, risklañ.[1]
Meneget e Geriadur Vallée.

Open book 01.svg Verb

loavañ /ˈlwɑːvã/ verb kreñv eeun, (displegadur)

  1. hoalañ, klask plijout da ub.
    • Ne oa ket mui brav tre. E pelec'h edo ar cheorenn a ouie loavañ ar baotred gant he c'hoarzh skiltr ? — (Youenn Olier, Ar Fest-Noz, Al Liamm, 1960.)
  2. goubrenañ, klask lakaat ub. d'ober un oberezh kontrol d'e wir zever.

Gerioù heñvelster

Troidigezhioù

Deveradoù

Open book 01.svg Anv-kadarn

loavañ /ˈlwɑːvã/ gourel

  1. Obererezh ma roer arc'hant pe ma prometer enorioù en un doare kuzh d'ub. a-benn e lakaat d'ober traoù zo kontrol d'e wir zever. [2]
    • Hent al loavañ, al laouriñ : klask an tu brav da ziskar ar baotred a-raok, dre bourchas dezho arc'hant pe enorioù. — (Marsel Klerg, Barr-Heol, n°28, p. 3.)

Troidigezhioù

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :