laouer

Gwelet ivez : laour, lor, lovr

Brezhoneg

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-kadarn

laouer /ˈlɔwːɛr/ benel (furm vihanaat : laouerig, liester : laouerioù, laouiri)

1. Endalc'her maen, simant, prenn, hag all, a lakaer boued al loened ennañ
2. Endalc'her ma virer ar c'hig, ar pesked en holen ; bailh
   • — [...] ; en eul laouer vean, er gampr, em beuz dizoloet boutailladou leun, avoualac'h evit karga hor c'hof d'eomp-oll ; [...]. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu Lodenn 2, J.B. hag A. Lefournier, Brest, 1878, p. 280.)

Gerioù heñvelster

• of
• ofenn

Gerioù kevrennek

• laouer-doaz

Deveradoù

• laoueriad

Troidigezhioù

• galleg : auge ^(fr)