kig

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Kavet en henvrezhoneg (cic).
Meneget er C'hatolikon (quic).
Da geñveriañ gant ar gerioù cig en kembraeg, kyk en kerneveureg, cicce en heniwerzhoneg ha cico- en galianeg.

Open book 01.svg Anv-kadarn

kig /ˈkiːk/ gourel, liester kigoù & strollder, unanderenn kigenn

  1. Danvezenn vlot, gwadek, kaherek eus korf an den pe al loen etre kroc'hen hag eskern.
    Kig hag eskern.
    bezañ ur c'horfad kig en un den: bezañ tev
  2. Lodenn vlot, debradus (mat da evañ) eus korf al loened-kig.
    Debriñ kig gwenn.
  3. Relijion. Korf an den enebet ouzh e ene.
    Pec'hed ar c'hig.

Gerioù heñvelster

(3)

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Krennlavarioù

  • Kig ha kroc'hen
    A vez skrapet gant paotred al lezenn.
    — (Jarl Priel, Amañ hag Ahont, Al Liamm, 1957, p. 252.)
  • Patatez ha laezh
    D'ar beorien gaezh
    Patatez ha kig
    D'an dud pinvidik

Troidigezhioù