krogo

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar krog-, pennrann ar verb kregiñ, hag an dibenn-ger -o

Open book 01.svg Furm verb

krogo /ˈkroːɡo/

  1. Furm ar verb kregiñ e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
— [...]: en douar e-lec'h ma krogo ar vaz-man, eno e vefet er gêr, ha nep lec'h all; [...]. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 106.)
— « [...]. Ni a grogo eno gant hol labour, ha ni a ziskenno bep un tammig, bep un tammig, en ur furchal ar stêr. [...]. » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 106.)
— « Ar pezh a zo a nevez eo e rankot dont ganeomp, pe ma ne deuit bremaik, ni grogo en ho kabiez. » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 164.)
Nemet e vo peurbadus an Devezh a grogo neuze. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 129.)

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù