kredent

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar kred-, pennrann ar verb krediñ, hag an dibenn-ger -ent

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep kredent
dre vlotaat gredent
dre c'hwezhañ c'hredent
dre galetaat digemm
amreizh digemm

kredent /Distagadur ?/

  1. Furm ar verb krediñ e trede gour lies an amdremened, en doare-disklêriañ
— [...], hag holl e spontent hag ec'h aent kuit, pa c'houlennen digante ma liñsel, dre na gredent ket kregiñ enni evit he reiñ din. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/4, Al Liamm, 1989, p. 81.)
Dirak an ôtrou person, abaf an diou blac'h, ken abaf ha na gredent digeri o ginou. — (Fañch al Lae, Bilzig, Kemper, 1925, p. 12.)

Troidigezhioù