klevot

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar klev-, pennrann ar verb klev pe klevet pe kleviñ pe klevout, hag an dibenn-ger -ot.

Open book 01.svg Furm verb

Kemmadur Furm
hep klevot
dre vlotaat glevot
dre c'hwezhañ c'hlevot
dre galetaat digemm
amreizh digemm

klevot /ˈkleːvɔt/

  1. Furm ar verb klev/klevet/kleviñ/klevout en eil gour lies an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ.
    • Selaouit hag e klevot penaos e c'hoarvezas an dra. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 112.)

Stummoù all

Stummoù rannyezhel

Troidigezhioù