jestraoue

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar jestraou-, pennrann ar verb jestraouiñ, hag an dibenn-ger -e.

Furm verb

jestraoue /ʒes.ˈtrɔ.wːe/

1. Furm ar verb jestraouiñ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
   • En ur gontañ hec'h istor, Enora a jestraoue hag a droe he divrec'h sec'h-korn, e-giz bannoù ur vilin-avel. — (Roparz Hemon, War ribl an hent (pemzek kontadenn), Al Liamm, 1971, p. 252.)

Troidigezhioù

• galleg : (elle)/(il) gesticulait ^(fr)