gouin

Brezhoneg

Etimologiezh

→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)

Anv-kadarn 1

gouin /ˈɡuːĩn/ gourel (furm vihanaat : gouinig, liester : gouinoù)

1. Gronn hir a dalvez da zastum klavioù a-stumm gantañ evit o gwareziñ (diwar-benn an traoù)
   • E sabrenn a oa stag-mat ouzh e c'houriz, [...] hag ar gouin merglet. — (Roparz Hemon, An tri boulomig kalon aour, Al Liamm, 1961, p. 11.)

Stummoù all

• gouhin

Deveradoù

• gouinañ

Troidigezhioù

• galleg : fourreau ^(fr) , gaine ^(fr)
• saozneg : sheath ^(en)