garme

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar garm-, pennrann ar verb garmiñ, hag an dibenn-ger -e

Open book 01.svg Furm verb

garme /ˈɡarme/

  1. Furm ar verb garmiñ e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
Ar c'hester a heje e blad herrdañ m'halle hag a c'harme :
"'Vit an anaon ! 'Vit an anaon baour !"
— (Anatol ar Braz, lakaet e brezhoneg gant Erwan ar Moal, Mojenn an Ankou, Mouladurioù Hor Yezh, 1986, p. 30.)
Sujidi Arzhur, ha dreist-holl ar re uvelañ hag ar re baourañ anezho gounezet a-grenn gant koantiz ha doareoù prim ha didroidell o roue yaouank, a c'harme, a-bouez-penn, o levenez. — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 54.)

Troidigezhioù