galloud

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar ar verb gallout.

Anv-kadarn

galloud /ˈɡa.lːut/ gourel (liester : galloudoù)

1. Gouestoni.
   • — « [...] ; graet em eus, a gredan, hervez va galloud ; kenavezo da viken ! » — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 68.)
   • Evit dont a benn euz ar veleien, evel m’oant deuet a benn euz madou an Iliz, ec’h en em lakechont e doare da lammet, digant ar Pab hag an eskibien, ho galloud varnezho. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 13.)
   • Galloud ar veleien a deu ive ’ta digant hon Tad Santel ar Pap dre an Aoutrou’n eskop, ... — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 68.)
2. Kaout galloud war un dra bennak, unan bennak : bezañ mestr war un dra bennak, unan bennak.
   • « War hennez n' az pezo galloud ebet. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 15.)

Deveradoù

• galloudad
• galloudeg
• galloudegadur
• galloudegañ
• galloudegezh
• galloudek
• galloudezh
• galloudus

Gerioù kevrennek

• galloudu-kreskiñ
• galloud-marc'h

Gerioù kar dre o ster

• gallout

Troidigezhioù

• galleg : pouvoir ^(fr)  gourel  ; puissance ^(fr)  benel
• portugaleg : poder ^(pt)  gourel
• saozneg : power ^(en)
• spagnoleg : poder ^(es)  gourel