eveldon
Brezhoneg
Etimologiezh
Furm araogenn
eveldon /Distagadur ?/
- Furm evel, displeget e kentañ gour unan an araogenn.
- − E tlezec'h bezañ graet eveldon, a lâr d'e gureed, [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/4, Al Liamm, 1989, p. 78.)
- Per Kemener en doa c'hoant bras da ziskenn e kêr, rak skuizh oa, ha n'en doa bet, eveldon-me, abaoe ar mintin, nemet un tamm bara ha kig, hag ur banne dour fresk eus a ur feunteun. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 54.)
- Kerlaban. — [...], met ne garfen ket e vefe krouget eun den eveldon, rak an dra-ze a vije eun dismegans evit va zud ! — (Yann-Vari Perrot, An Aotrou Kerlaban Pez farsus e 3 Arvest, Brest, 1922, p. 39.)
- − Klevet hoc'h eus eveldon-me ; dre-ze 'ta livirit d'ar re all ar pez a zo da ober. [...]. » — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 52.)
- − « [...]. N'eus ket er c'hanton un ever sistr eveldon-me. » — (Jakez Riou, An Ti Satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 20.)
- Na pegen alies e c'hoarvez din betek-hen klevout digant ur c'hozhiad bennak eveldon : [...]. — (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 10.)
- Se 'zo mat evit ar re gozh eveldon hag e vez ur c'hras kaer dezhe bezañ leusket da zerc'hel da vont. — (Fañch Peru, Kañfarded Milin ar Wern, Skol Vreizh, 2008, p. 51.)