doanius

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Diwar an anv-kadarn doan hag al lostger -ius.

Open book 01.svg Anv-gwan

Derez Furm
Derez-plaen doanius
Derez-uheloc'h doaniusoc'h
Derez-uhelañ doaniusañ
Derez-estlammiñ doaniusat

doanius /ˈdwãnjys/

  1. A zegas doan.
    • Doanius stad un den lezet en donvor en ur vag ha n'eus enni na gwern, na stur, na gouel, na roeñv, na nadozenn-vor, na bevañs... SAAQ 89
    • Er vereuri ez eus savet reuz ha freuz, ez eus degouezhet un darvoud doanius-meurbet. — (Brogarour, Onenn, 1936, p. 16.)
    • Na doanius ar c'heloù a glevjont digantañ ! — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 44.)

Gerioù heñvelster

Troidigezhioù