doanius
Brezhoneg
Gerdarzh
- Diwar an anv-kadarn doan hag al lostger -ius.
Anv-gwan
| Derez | Furm |
|---|---|
| -plaen | doanius |
| -uheloc'h | doaniusoc'h |
| -uhelañ | doaniusañ |
| -estlammiñ | doaniusat |
doanius /ˈdwãnjys/
- A zegas doan.
- Doanius stad un den lezet en donvor en ur vag ha n'eus enni na gwern, na stur, na gouel, na roeñv, na nadozenn-vor, na bevañs... SAAQ 89
- Er vereuri ez eus savet reuz ha freuz, ez eus degouezhet un darvoud doanius-meurbet. — (Brogarour, Onenn, 1936, p. 16.)
- Na doanius ar c'heloù a glevjont digantañ ! — (Langleiz, Romant ar Roue Arzhur/levrenn I : Marzhin, Al Liamm, 1975, p. 44.)
- Lavaret d’ehoc’h pegen doaniuz, pegen euguz zoken oa ar guel a gement-se, ne c’hellan ket hen ober. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 31.)
Gerioù heñvelster
Troidigezhioù
- galleg : affligeant (fr) , chagrinant (fr)