diwiskañ

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Eus di-, rakger, ha gwiskañ, anv-verb.
Meneget er C'hatolikon (diuisquaff).
Da geñveriañ gant ar verboù dadwisgo e kembraeg, dywysca e kerneveureg.

Open book 01.svg Verb

diwiskañ /diˈwikã/; verb kreñv eeun ha verb gwan ; (displegadur)

  1. Diwiskañ dilhad, botoù : lemel ur pezh dilhad bennak diwar e gorf.
  2. Diwiskañ un den : lemel an dilhad diwar gorf unan bennak.
    • Gwashañ taol fall 'm boa graet biskoazh 'Oa diwiskiñ ma mamm en noazh. Un taol vil, — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 2, Pariz, 1891, 1971, p. 122.)
    • O klevet ar respont-mañ, ar gouarner a lavaras skeiñ war genoù ar soudard kozh, ha goude se e reas e ziwiskañ en noazh hag he skourjezañ. — (Gabriel Morvan, Buez ar Zent, Brest, 1894, p. 690.)
  3. Lemel e zilhad.
    • Sellout ouzh un den o tiwiskañ.
  4. en em ziwiskañ

Gerioù heñvelster

Lemel ur pezh dilhad bennak diwar e gorf


Troidigezhioù

Lemel ur pezh dilhad bennak diwar e gorf
Lemel an dilhad diwar gorf unan bennak
Lemel e zilhad