disleal

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar ar rakger dis- hag an anv-gwan leal.

Anv-gwan

Derez	Furm
Derez-plaen	disleal
Derez-uheloc'h	dislealoc'h
Derez-uhelañ	dislealañ
Derez-estlammiñ	dislealat

disleal /dizˈleːal/

1. N'eo ket leal (tud pe obererezhioù).
   • N'eo ket un dra disleal moarvat klask gounit an dud hag a-unan ganto o mouezhioù. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 83.)
2. Direizh, dizonest.

Deveradoù

• dislealded
• dislealder

Troidigezhioù

• esperanteg : mallojala ^(eo)
• galleg : déloyal ^(fr)
• ido : desloyala ^(io)
• italianeg : sleale ^(it)

• katalaneg : deslleial ^(ca)
• sámi an Norzh : gielis
• saozneg : disloyal ^(en)