difouge

Brezhoneg

Etimologiezh

Diwar ar rakger di- hag an anv-kadarn fouge.

Anv-gwan

Derez	Furm
Derez-plaen	difouge
Derez-uheloc'h	difougeoc'h
Derez-uhelañ	difougeañ
Derez-estlammiñ	difougeat

difouge /di'fu:ge/

1. N'eo ket fougeer ; uvel (diwar-benn an dud)

Gerioù heñvelster

• dilorc'h
• uvel

Gerioù enepster

• lorc'hus

Troidigezhioù

• galleg : humble ^(fr) , sans orgueil ^(fr)

Anv-kadarn

difouge

1. uvelded