degemere

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont d’ar merdeerezh Mont d’ar c’hlask

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Savet diwar degemer-, pennrann ar verb degemer pe degemerout, hag an dibenn-ger -e.

Open book 01.svg Furm verb

degemere /ˌdeɡẽˈmeːre/ /ˌdiɡẽˈmeːre/

  1. Furm ar verb degemer/degemerout e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ
Bepred ne zigemere netra digante nemet da goulz pred, evit ober dezhe plijadur, un aval-douar pe zaou, diouzh ar pothouarn. — (Erwan Berthou, En bro Dreger a-dreuz parkoù, Mouladurioù Hor Yezh, 1985, p. 85.)

Troidigezhioù