degemer

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Ger savet diwar ar rakger de- hag ar verb kemer gant ur c'hemmadur dre vlotaat k/g.

Open book 01.svg Anv-kadarn

degemer /de'gemɛr/, gourel; (liester degemeroù)

  1. Doareoù an dud da ober pe da vezañ dirak an den a zegouezh eus lec'h all.
  2. Kaout un degemer mat, fall,
    • [...] : « Diwallit, mar kirit ; mar doc'h degaset amañ gant Doue ho pezo degemer mat, mes mar doc'h degaset gant an droukspered, amañ ne vezo truez ebet ouzhoc'h. » — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 58.)
  3. Ober, reiñ un degemer mat, fall, da un den :

Troidigezhioù

Deveradoù

Troioù-lavar

Open book 01.svg Verb

degemer /deˈɡẽmːɛr/ verb kreñv eeun (anv-gwan-verb : degemeret) (displegadur)

  1. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)

Stummoù rannyezhel

Troidigezhioù