tor
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (1499) Torr er c'hatolikon[1]. Tor ha torr e krenvrezhoneg, tar en henvrezhoneg, kar d'ar gerioù torr e kembraeg, tarr en heniwerzhoneg, en iwerzhoneg hag e skoseg, memes ster dezho. Eus ur ger keltiek *tarm-sā (-so-), a gaver e bennrann er gerioù τράμ-ις « perineom » en henc'hresianeg, tharm e saozneg ha darm en alamaneg, « bouzellenn ».[2]
Anv-kadarn
tor gourel /ˈtoːr/ (liester torioù, toroù)
- Kof.
- (El liester) Stripoù.
- E-kerzh pardon Tredraezh e prene torioù. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 524.)
- Lodenn gostez an uhelennoù (menez, torgenn, kleuz...)
- Er parkoù tort ouzh tor an dorgenn. — (Anjela Duval, Segal e-barzh Kan an Douar, Al Liamm, 1978, p. 49.)
Deveradoù
Troidigezhioù
Kof (1)
|
|
Stripoù (2)
Lodenn gostez (3)
Gwelet ivez
- Ar pennad « tor » e-barzh Wikipedia

Daveoù
Roll an daveoù :