pluñv
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Eus ar gerioù krennvrezhonek pluff ha pluvenn, da dostaat ouzh ar gerioù kerneveurek pliv ha kembraek pluf a zo aet da plu. Amprestet digant al latin plūma « pluñvenn » gant kemmadur an m berr e v.[1]
Anv-kadarn
pluñv /ˈplỹː/ strollder (unanderenn : pluñvenn)
- Garennoù karnek ha barvek a gresk war groc'hen an evned.
- War an nij e tiskennont eus kastell o zad, rak dilhad o deus gant divaskell ha pluñv gwenn, hag e nijont gante evel sined.[2]
Gerioù kevrennek
Deveradoù
Troidigezhioù
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : LEBM, Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
- [2] : Ar barbaover ar priñs a gollas e benn o c'hoari, hag a c'honezas anezhañ adarre, dastumet e 1871 e Pederneg, in Kontadennoù ar Bobl/1, Fañch an Uhel (1984) → mont da welet an oberenn-se, p. 69.

