kroc'hen
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Etimologiezh
- Meneget er C'hatolikon (crochenn).
- Da geñveriañ gant ar gerioù croen en kembraeg, croghen en kerneveureg, croiceann en iwerzhoneg, crocina en galianeg.
Anv-kadarn
kroc'hen gourel (liester krec'hin, krec'hen)
- Goloenn diavaez en-dro da gorf ul loen pe un den.
- An hini a gignfe kroc'hen an aotrou a dapfe kerkent pemp tenn pistolenn en e empenn. — (Ivon Krog, Eur Zac’had Marvailhou, Kemper, 1924, p. 34.)
- Kroc'hen ul loen diskroc'henet emeur o kivijañ
- Ur c'hroc'hen buoc'h : buoc'hken
Troioù-lavar
Implijet e vez ar ger evel kunujenn ha sakreadenn evel amañ:
- Kroc'hen ac'hanout! , da lavarout eo gast ;
- Daonet 'vo kroc'hen ma ene ! (pe kroc'hen ma eskern !, pe kroc'hen ma c'hazh !)
Krennlavar
- Dalc’h ha me a gigno An hanter eus ar c’hroc’hen az po.
Deveradoù
Troidigezhioù
Gwelet ivez
- Ar pennad « kroc'hen » e-barzh Wikipedia
