evn
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Kavet en henvrezhoneg etn[1].
- Meneget er C'hatolikon : ezn[2].
- Da geñveriañ gant ar gerioù edn e kembraeg, heth-en aet da edhen e kerneveureg, én en heniwerzhoneg, hag éan en iwerzhoneg, dezho-holl ar memes ster. Deuet eus ur ger keltiek *etno- evit pet-no- « loen-nij », deveret eus ar wrizienn PET « nijal » hag heñvel ouzh ar gerioù *pet-nā aet da penna « askell » e latin, पतति (pat-a-ti) e sañskriteg ha πέτ-ε-ται (pet-e-tai) en henc'hresianeg « nijal a ra », πτε-ρό-ν (pte-ro-n) « askell », feather e saozneg ha feder en alamaneg « pluenn », pet-ere e latin « mont war-zu », h.a.[3]
Anv-kadarn
evn /ˈẽwn/ gourel (liester : evned)
- (Loenoniezh) Un evn a vez graet eus n'eus forzh petore loen pluek hag askellek. Kanañ pe richanañ a ra an evned.
- An evn bras a savas neuze dreist ar c’hoad. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 1, Al Liamm, 1984, p. 142.)
- Setu hi troet en un evn bihan glas. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl 1, Al Liamm, 1984, p. 105.)
- Poñsin.
- An evn bihan-mañ n’en deus ket bet trawalc'h a c’hor. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 182.)
- Pok, pa gomzer ouzh bugale.
- Ro un evn bihan da data ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 153.)
- Paotr, drouk a-wechoù, fentus a-wechoù all.
- Hennezh a zo un evn ! — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 153.)
Gerioù heñvelster
Deveradoù
En anvioù divoutin :
|
Gerioù kevrennek
Gwelet ivez
- Ar pennad « evn » e-barzh Wikipedia
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : Dictionnaire du vieux breton, p. 168.
- [2] : Ar c'hCatholicon
- [3] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p. 119.
Notenn
Kavout a reer ar ger "evn" el lennegezh :
- Div gontadenn dastumet gant Fañch an Uhel.
- Evnig ar Wirionez, an dour a dañs, hag an aval a gan.
- Evnig e û aour.
- Teir son dastumet gant Fañch an Uhel.
- Evnig Krec'h-Simon.
- An Evnig rous.
- Evnig Sant Nikolaz .
