pignat
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
pignat
- pignat en un dra bennak ( ur vag, ur wezenn ...)
- Edont o pignat e-barzh, pa voent stlapet er mor; ... — (Gabriel Milin, Gwechall-goz e oa…, Kemper, 1924, p. 54.)
- pignat d'ar solier, d'ar c'hrignol, d'ar gambr
- ... e pignfet d'ho kambr... — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 179.)
- Yann ar C'herneis a oa bet darbet dezhañ, ur wech pe ziv, pignat eus an trede rumm d'an eil. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 20.)
- e-pign