liorzh

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar ar gerioù lu "louzou, legumaj" ha gorzh "tachenn gloz".

Deveret eus ar c'hrennvrezhoneg (luorz).

Meneget er C'hatolikon (liorz).

Da geñveriañ gant ar gerioù lluarth en kembraeg, lowarth en kerneveureg, luibghort en iwerzhoneg.

Anv-kadarn

liorzh /ˈliːɔrs/ gourel (liester liorzhoù, furm vihanaat liorzhig)

1. Tachenn zouar, kloz peurliesañ, ma c'hounezed legumaj (pe louzoù), gwez-frouezh.
   • E-tal an ti-plouz ez eus ul liorzh bihan. — (?, p. ?.)
   • E kalz tiegezhioù, ar park bihan an tostañ d'an ti a vez graet anezhañ « al liorzh ». A-wechoù e weler ennañ ur wezenn-frouezh bennak. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 62.)
   • Un abardaez hañv, edo azezet el liorzh. — (Jakez Riou, Geotenn ar Werc'hez ha danevelloù all, Al Liamm, 1957, p. 31.)

Stummoù arall

• luorzh

Gerioù heñvelster

• jardin
• louzaoueg
• frouezheg

Deveradoù

• liorzhad
• liorzhañ

• liorzher
• liorzherezh

• liorzhour
• liorzhouriezh

Troidigezhioù

• galleg : jardin ^(fr) , courtil ^(fr)
• kembraeg : gardd ^(cy)

• kerneveureg : lowarth ^(kw)
• nederlandeg : tuin ^(nl)
• saozneg : garden ^(en)