he

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : he-

Taolenn

Brezhoneg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

Klotañ a ra gant genitiv benel kozh an araogenn « a » (sañskriteg : अस्यास् (asyās) « anezhi »), tra ma klot « e » gant genitiv gourel kozh an araogenn « a » (sañskriteg : अस्य (asya) « anezhañ »). Setu perak e vez ur c'hemmadur dre vlotaat goude « e » hag ur c'hemmadur dre c'hwezhañ goude « he ». Da geñveriañ gant ar c'hembraeg : clust « skouarn », ei glust « e skouarn », ei chlust « he skouarn ». Gant ur c'hwezhadur lakaet ouzhpenn e brezhoneg.[1]

Open book 01.svg Raganv-gour

he /e/ pe /i/

  1. Raganv-gour redadenn an trede gour unan benek implijet evel renadenn eeun a-raok ar verb.
    • Ni he saludo.
    • Dec'h e oan bet ouzh he gwelout. — (Lan ar Bunel, Laouig ar Penker, eun danvez beleg, Brest, 1929, p. 29.)
Notenn
Kemmadur dre c'hwezhañ goude « he ».

Troidigezhioù

Open book 01.svg Anv-gwan perc'hennañ

he /e/ pe /i/

  1. Anv-gwan perc'hennañ an trede gour unan benel.
    • Ni a saludo he mamm.
Notenn
Kemmadur dre c'hwezhañ goude « he ».

Troidigezhioù


Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :

Ostilhoù personel
Esaouennoù anv

Adstummoù
Oberoù
Merdeiñ
Boest ostilhoù
Yezhoù all