he
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Klotañ a ra gant genitiv benel kozh an araogenn « a » (sañskriteg : अस्यास् (asyās) « anezhi »), tra ma klot « e » gant genitiv gourel kozh an araogenn « a » (sañskriteg : अस्य (asya) « anezhañ »). Setu perak e vez ur c'hemmadur dre vlotaat goude « e » hag ur c'hemmadur dre c'hwezhañ goude « he ». Da geñveriañ gant ar c'hembraeg : clust « skouarn », ei glust « e skouarn », ei chlust « he skouarn ». Gant ur c'hwezhadur lakaet ouzhpenn e brezhoneg.[1]
Raganv-gour
- Raganv-gour redadenn an trede gour unan benek implijet evel renadenn eeun a-raok ar verb.
- Ni he saludo.
- Dec'h e oan bet ouzh he gwelout. — (Lan ar Bunel, Laouig ar Penker, eun danvez beleg, Brest, 1929, p. 29.)
Notenn
- Kemmadur dre c'hwezhañ goude « he ».
Troidigezhioù
Anv-gwan perc'hennañ
- Anv-gwan perc'hennañ an trede gour unan benel.
- Ni a saludo he mamm.
Notenn
- Kemmadur dre c'hwezhañ goude « he ».
Troidigezhioù
Daveoù
Roll an daveoù :