son

Brezhoneg

Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ».

Etimologiezh

• ar son kentañ

1. • Sonet eo ar son kentañ — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 481.)

• galleg : son ^(fr) ,
• saozneg : sound ^(en) ,

• ar son gentañ

1. • Honnezh zo ur son vrav. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 481.)

2. Gwerzioù ha Sonioù Breizh
3. Son ar Chistr, Son ar C'hafe, Son ar Pilhaouer: anvioù meur a son vrezhonek brudet.

• galleg : chanson ^(fr) ,
• saozneg : song ^(en) ,

Verb

son Patrom:sõ:n

1. • ...pa deuas seizh eur da son e bourk Ploueskad... — (Lan Inizan, Toull al Lakez, Brest-Kemper, 1878, Kemper, 1930, p. 37.)
   • Ret e vo son ar c'hleier — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 481.)
2. E pardon Pichibon Oa tri o tañsal ha pevar o son.
   • Nag a blijadur sevel en tour da seniñ ar c'hleier, en em lezel da vrallañ a-istribilh ouzh ar c'herdin pa vez fin d'ar son. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 70.)

Furm verb

1. Me a sono, te a gano.

   Ar c'hirri a son, a vlej evit goulenn plas, e ruioù enk ar Faou hag o treiñ da gemer hent Rumengol.^[1]

Stummoù all

seniñ, siniñ, soniñ

Deveradoù

• soner
• sonerezh

Troidigezhioù

• galleg : sonner ^(fr)
• kembraeg : canu ^(cy)
• saozneg : ring ^(en)