son

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Brezhoneg

WikiLettreMini.svg

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

(Anv-kadarn 1) → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
(Anv-kadarn 2) → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
(Verb) → Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
(Furm-verb) Savet diwar son-, pennrann ar verb seniñ, hep dibenn-ger.

Open book 01.svg Anv-kadarn 1

son /ˈsõːn/ gourel (liester sonioù)

  1. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)

Troidigezhioù

Open book 01.svg Anv-kadarn 2

son /ˈsõːn/ benel (liester sonioù)

  1. → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ)


Troidigezhioù

Open book 01.svg Verb

son /ˈsõːn/

  1. Stumm rannyezhel ar verb seniñ.

Stummoù all

seniñ, siniñ, soniñ

Deveradoù

Troidigezhioù

Open book 01.svg Furm verb

son /ˈsõːn/

  1. Furm ar verb seniñ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ.
    • Ar c'hirri a son, a vlej evit goulenn plas, e ruioù enk ar Faou hag o treiñ da gemer hent Rumengol. — (Brogarour, Onenn, Gwengamp, 1936, p. 75.)
  2. Furm ar verb seniñ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn.
    • Son kloc’h Nizon — Son, son ! — (Son al leur-nevez, er Barzhaz Breizh.)