gwele
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
| Sellet e vez ouzh ar bajenn pe ar gevrenn-mañ evel un divraz da glokaat e brezhoneg. Mar gouezit tra pe dra diwar-benn danvez ar pennad e c'hellit lakaat ho kouiziegezh da dalvezout dre gemmañ ar bajenn-mañ diouzhtu goude klikañ war al liamm « kemmañ ». |
Etimologiezh
- (Anv-kadarn) Meneget er C'hatolikon (guele).
- Da geñveriañ gant ar gerioù gwely en kembraeg hag en kerneveureg.
- (Furm verb) Savet diwar « gwel- », pennrann ar verb « gwelet », hag an dibenn-ger « -e ».
Anv-kadarn
gwele Napoleon. (1)
gwele /ˈɡweːle/ gourel (liester gweleoù)
- Pezh arrebeuri a gousker warnañ.
- Mab Jul a oa re vihan e wele dezhañ hag e ranke bezañ a-groaz en e wele, TBP 2/290
- Da betra n'ez ket da souchañ da benn aze war ar gwele da ziskuizhañ? TBP
- → Termenadur da glokaat (Ouzhpennañ) .
- <skouer>.
- mont d'e wele
Deveradoù
Gerioù kevrennek
Troidigezhioù
Pezh arrebeuri a gousker ennañ (1)
|
|
Furm verb
gwele /ˈɡweːle/
- Furm ar verb gwelet e trede gour unan an amzer-dremenet ledan, en doare-disklêriañ.
- Petra a wele du-hont ? — (Jakez Riou, An ti satanazet, Skridoù Breizh, 1944, p. 12.)
Gwelet ivez
- Ar pennad « gwele » e-barzh Wikipedia
