kousket

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Plac'h o kousket.

Nuvola apps bookcase.svg Etimologiezh

(Anv-kadarn) (1499) Cousquet er C'hatolikon[1]. Kar d'ar gerioù cusc ha cusc-e e kerneveureg, cwsg ha cwsg-u e kembraeg. Amprestet digant al latin quiesc-ere[2].
(Furm verb) Savet diwar kousk-, pennrann ar verb kousket, hag an dibenn-ger -et.

Open book 01.svg Verb

kousket /ˈkusket/ verb gwan (displegadur)

  1. Bezañ e stad ar c'housked.
    • Kousket mat a rit? — Ya ! pa'm bevez koaniet mat. — (Yann-Vari Perrot, An aotrou Kerlaban, Brest, 1923, p. 19.)
    • Mizerig a oa laouenoc’h eget biskoazh ; ha, goude bezañ disterniet e gezeg ha debret e dammig merenn, e c’hourvezas e kostez an hent evit kousket ur pennadig da ziazezañ, da ismoriñ e gofad bara, en disheol a zindan ur renkad gwez-derv. — (Ivon Krog, Eur Zac’had Marvailhou, Kemper, 1924, p. 79.)

Deveradoù

Troioù-lavar

Troidigezhioù

Open book 01.svg Furm verb

kousket /ˈkusket/

  1. Anv-gwan-verb ar verb kousket.
  2. gant ar verb-skoazell kaout
  3. gant ar verb-skoazell bezañ
  4. Furm ar verb kousket e trede gour unan an doare-gourc'hemenn.

Books-aj.svg aj ashton 01.png Daveoù

Roll an daveoù :