ger
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- Meneget er C'hatolikon (guer).
- Da geñveriañ gant ar gerioù gair en kembraeg hag en iwerzhoneg, ger en kerneveureg.
Anv-kadarn
ger /ˈɡeːr/ gourel (liester gerioù, furm vihanaat gerig)
- (Yezhoniezh) Heuliad soniadoù o deus un dalvoudegezh hag un implij yezhadurel resis en ur yezh naturel.
- Nag a fent a rae dimp adal ma strive da zistagañ gant kant ha mil boan ur c'houblad gerioù e rusianeg palefarzh ! — (Jarl Priel, Amañ hag ahont, Al liamm, 1957, p. 14-15.)
- Promesa dre gomz.
- reiñ e c'her da unan bennak
- Itron ar maner he doa roet he ger d'am mamm e savfe dezhi un ti nevez pa zimezfe. — (Tad Medar, An tri aotrou, Brest, 1981, p. 73.)
- en ur ger
- Gwalc'hiñ holl listri ar gegin, en ur ger, hep ankounac'haat hini pe ho po da ziwall ouzhin. ETAP 46
Deveradoù
Troidigezhioù
Heuliad soniadoù
|
|