fri
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (1499) Fri er C'hatolikon[1]. Kar d'ar ger kerneveurek fruc aet da frig « fronell », frig-ow en e furm lies, na gaver nag en iwerzhoneg, nag e kembraeg zoken : deuet e vefe eus ur ger keltiek *srī-n- hep kevatal all ebet estreget ar ger henc'hresianek ῥί-ς (deuet eus *σρί-ν-ς), met kar d'ar ger fron[2].
Anv-kadarn
fri /ˈfriː/ gourel (liester frioù)
- (Korfadurezh) Rann valirek eus an dremm etre ar genoù hag an tal hag a c'holo organ ar c'hwesha hag a dalvez ivez da analiñ.
- Naetaat a reer e fri gant tammoùigoù lien trempet er gwin. — (Joseph Raulin, troet e brezhoneg gant Bouestard de La Touche, Instructions succintes sur les accouchements, Montroulez, 1774, p. 78.)
- Pegeit zo etre an tommder hag ar yenion ? — Hed ur c'hi : ar c'hi a vez tomm e revr ha yen e fri. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 3, p. 334.)
- Hennezh en devoa sachet e fri a-dreñv. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé 2, p. 167.)
Deveradoù
Troidigezhioù
|
|
|
Daveoù
Roll an daveoù :
- [1] : Ar c'hCatholicon
- [2] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne, p. 125.
Gwelet ivez
- Ar pennad « fri » e-barzh Wikipedia
