eor
Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Taolenn |
Brezhoneg
Etimologiezh
- (Anv-kadarn) Eus ar ger henvrezhonek aior, kar d'ar ger angor e kembraeg. Amprestet digant a latin ancora. Gwelet etimologiezh ar ger « ael ».[1]
- (Furm verb) Savet diwar « a- », pennrann ar verb « mont », hag an dibenn-ger « -or » gant ur pebeiladur vogalennek.
Anv-kadarn
eor /ˈewr/ gourel (liester eorioù)
- (Merdeadurezh) Pezh metal pounner dezhañ div loa e penn daou viz hag a daoler en dour evit mirout ouzh ur vag da vont gant red an dour.
- Hennezh 'zo un eor kozh. — (Pêr Denez, Geriadur brezhoneg Douarnenez, levrenn 3, 1984, p. 76.)
- Kentañ porzh e taoljomp eor ennañ a voe Las Palmas. — (Jarl Priel, Va zammig buhez, Al liamm, 1954, p. 89.)
Deveradoù
Gerioù kar dre o ster
Troidigezhioù
|
|
Furm verb
eor /Distagadur ?/
Gwelet ivez
Daveoù
Roll an daveoù :