diriaou

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Mont da : merdeiñ, klask

Taolenn

Brezhoneg

Etimologiezh

Savet diwar deiz ha Yaou.
Da geñveriañ gant ar gerioù dydd Iau en kembraeg, de Yow en kerneveureg.

Adverb

diriaou

  1. Termen a dalvez d'ober anv eus ur Yaou tremenet pe da zont.
    <Diriaou diwezhañ e oan aet da marc'had Lannuon>.
    <Diriaou ec'h in d'an ospital>.

Stumm all

diryaou
dez yaou

Troidigezhioù

Distagañ

Distaget
/de'riw/ e Treger (atav /de/ dirak anvioù an deizioù)
/di'zju/ e Leon
Gweladennoù
Ostilhoù personel